Yarın o kadar uzakta durmasaydı, yanında dururdum tüm gece. Yalnızlık korkutmaz böylece.
O yanımdan ayrıldığında birden anladım ki o harika şehir ışıklarının altında ben de milyonlarca şehir ışığından biriydim. Küçük bir pikseldim. Hayatın beyaz sesinin içinde kaybolan… sadece bir anlığına yanıp sönüyordum. Kurban olmak istemiyordum. Hiç kimse, hiç bir şey olmak istiyordum. Hiç olmaya gittim.
Onun yokluğunda kalbimin odalarında soğuk rüzgarlar esiyor. O son anı tekrar tekrar yaşıyorum. Boş bir umutla farklı bir son arıyorum. Belki birden uyanır ve bana der ki ” Seni henüz terketmiyorum. Ve aslında ben seni hiç terketmedim.”
Onur Şan’ın seslendirdiği bu türküde de söylendiği üzere ”Tutam yar elinden, çıka’m dağlara, dağlara..”
Umutla beklenen şeyler
2015
AdYok için bir yanıt yazın Yanıtı iptal et