-
Bazı insanları unutmak için bazen zamana bırakırız. Konuşmadan, aramadan, sormadan… İçimizde bir yere kaldırırız onları. Sonra bir takım dizeler bazen karalayıp bir köşeye attığımız, çoğu zaman da yerini unuttuğumuz bir deftere yazılır. “Belki zaman geçtikçe özlem azalır, anılar silinir, kalbim alışır sandım. Çünkü insan, zamanın her şeyi iyileştirdiğine inanmak istiyor. Yaraları kapattığına, eksikleri tamamladığına, gidenleri… Devamını oku
-
Kasım, 1969 Sevgili Dostum, Bu mektubun sana ulaşıp ulaşmayacağını asla bilemeyeceğim, ta ki sen bana yanıt verene dek. Elindeki kâğıdın benim el yazımı taşıdığı bir günü görecek misin? ondan da pek emin değilim. Belki başka bir şehirdesin, belki başka bir diyarda. Belki de bu mektup, sana doğru çıktığı yolculuğun herhangi bir yerinde kaybolacak. Ama yine… Devamını oku
-
Bu gece dinlediğimiz bir müzik ya da izlediğimiz bir film bize bir şeyi hatırlattı. Kalbimizin tam orta yerinde bir yol ayrımı var. Bu ayrımda hangi yönü seçeceğimizi bilmiyoruz. Kendi kalbimizin içinde kıvırılıp giden bir yol üzerinde kaybolmuşuz. Oysa insan kendine ait olanı çok iyi bilmez miydi? Kendinde olan şeyi, içinde olan bir şeyi… Hayatta kalması… Devamını oku