Oturum aç

  • Şimdilik bu kadar

    Kategori:

    Ayrılık her zaman yüksek sesle söylenen bir elveda değildir. Bazen fısıltıyla bırakılır ardımızda; “şimdilik” denir ve yola çıkılır. Şimdilik Bu Kadar, bir vedanın hüznünü, bir ihtimalin umudunu ve kalpte biriken yorgunluğu anlatan içsel bir yol hikâyesi.Bu yazı; gitmenin korkusunu, dönmenin belirsizliğini ve yine de içimizde büyüyen umudu taşıyor. Şehirler değişse de, vedalar tekrar etse de Devamını oku

  • Karamsar Olma Sevgili

    Kategori:

    Karamsar olma sevgili, gece senden utansın. Öyle bir gül ki, gül dalından utansın. Biliyorum yalnızsın şu sıralar. Suskundur dudakların ve ağlamaklıdır gözlerin. Konuşmaya da çekinirsin çünkü titrer sesin, utanırsın. Kader yine suçludur sende; çünkü kaderin yoktur senin. Kederin büyüktür senin. Yeniden karamsar olma sevgili ve yine utanma! Bırak gece senden utansın. 01.04.1973 Devamını oku

  • Devam etmemi ister misin?

    Kategori:

    Yarın o kadar uzakta durmasaydı, yanında dururdum tüm gece. Yalnızlık korkutmaz böylece. O yanımdan ayrıldığında birden anladım ki o harika şehir ışıklarının altında ben de milyonlarca şehir ışığından biriydim. Küçük bir pikseldim. Hayatın beyaz sesinin içinde kaybolan… sadece bir anlığına yanıp sönüyordum. Kurban olmak istemiyordum. Hiç kimse, hiç bir şey olmak istiyordum. Hiç olmaya gittim. Devamını oku

  • Gecenin Bu Vaktinde Kuşlar mı Ötüyor?

    Kategori:

    Saat 2:54 ve gecenin soğuk karanlığında uzaklardan cıvıldayan kuş sesleri geliyor. Gece kuşlarının seslerine benzemiyorlar pek; sanki geç gelen yaz günlerini müjdeliyorlar gibi.. bir foto koymak isterdim uzaklardaki gecelerin; ancak bedenim birazcık da olsa ısınmış yatağımdan çıkmayı başaramayacak. Ayaklarım da soğuk betona basamayacak. Peki ya gün içinde onbinlerce kelime işiten kulaklarım? Onlar da bitkinler mi Devamını oku

  • En son nerede kalmıştık ?

    Kategori:

    Hayata başladığımız ilk an, ciğerlerimize dolan ilk oksijenin yaktığı gibi ciğerlerimizi yakan çokça anımız olmuştur. Ancak geçip giden ve biten günler yakıp tutuşturan şeyleri de bitiriyor. Ve ben en son sayfa kaçta kaldığımızı bir türlü hatırlayamıyorum. Sahi en son nerede kalmıştık ? Hayata başladığımız ilk an, ciğerlerimize dolan ilk oksijenin yaktığı gibi ciğerlerimizi yakan çokça Devamını oku