Senin için de pek üzgünüm

Zamana bıraktım ama geri getirmedi seni. Çok uğraştığını biliyorum, çok çabaladığını da; ancak bazen insan ne yaparsa yapsın olmuyor. Herkes olmasını istese dahi olmuyor. Sen iyi birisin. Kalbin de güzelliklerle dolup taşıyor. Buradan gelip geçen, giden herkesin tutulduğu bir çok imtihan vardır. Benim de çok oldu. Bunlardan en zoru da sanırım gönül imtihanı…maddi şeylerin telafisi var elbet; ama maalesef manevi değerlerin pek bir telafisi yok. Tüm kalbimle üzgün olduğumu bilmeni ve beni affetmeni istiyorum. Üzgün oluşum seni üzmeye sebebiyet vermiş olmam ve bu kesindir. Bazen büyük bir öfke bazen derin bir sessizlik bazen de büyük bir özlem ve sevgi hissetmeni anlayabiliyorum. İlginçtir ki hissediyorum da. Bazı şeylerin hüznü varsa bile ona sebebiyet verecek şeyler çok derinleşmeden bitmeli. Yoksa açtığı yaralar da çok derin oluyor. İnsan da her şeye rağmen çok güçlü bir varlıktır. Sandığından çok daha fazla güçlü bir varlık. Bugüne kadar her şeyin üstesinden geldin. Bunun da geleceksin. İnan bana. Özür dilerim.

Bazı şeylerin hüznü varsa bile, ona sebep olan duygular çok derinleşmeden bitmeli. Çünkü derinleşen her şey, ardında derin yaralar bırakıyor. İnsan güçlüdür aslında. Sandığından çok daha güçlü. Bugüne kadar nice şeyin üstesinden geldin. Bunun da geleceksin. Buna inanıyorum.

Benim payıma düşen ise tek bir cümle, ”Her kötü şey için özür dilerim.”
Hem yaptıklarım için, hem yapamadıklarım için.
Hem kaldığım yerler için, hem gittiğim yollar için.

Senin için de pek üzgünüm… Ama biliyorum, bir gün bu üzgünlük yerini sessiz bir kabullenişe bırakacak. Ve o zaman, her şey biraz daha hafif olacak. Her seferinde böyle olmadı mı zaten?