Kendime Yazılar

Kendime yazdığım, paylaşılması gerekmeyen ama burada duran düşünceler; anlık duygular, iç konuşmalar, zihnimden geçenler ve zamanla değişebilecek notlardan oluşur. Bu yazılar, bir sonuca varmak için değil, bazen sadece durmak, düşünmek ve kendime seslenmek için kaleme alınır.

  • Bir yol gider, adı bilinmez bir diyara, yol uzun mu olabildiğine. Hepimiz bu yolun yolcusu isteyerek yahut katlanarak değil mi? Artık hangisi ise. Hepimizin var bir hüznü, ondan sebeptir ki doğarken ağlamışız. Bu yolun bize ne çok acılar tattıracağını pek önceden bilmişiz. Bu bir keder; bütünüyle, tamamiyle, her şeyiyle. İçimizde tüm benliğimizi sarıp sarmalayan uçsuz Devamını oku

  • Sevgili, Bunu sana çok ama çok uzaklardan yazıyorum. Bilmiyorum belki de hiç ulaşamayacak şeyler için hem zihnimi hem de parmaklarımı yoruyorum. Bazen pek uzun bazen de pek kısa hayat anılarımızda belki de hiç hatırlanmayacak dizeler bunlar; ama olsun yine de yazayım değil mi? Geçip giden her günümüzün ardından, üşüdüğümüzde üzerimize sıkı sıkı çektiğimiz bir yorgan Devamını oku

  • Ama yolumuzda biz gerek, bizim bedende ruh gerek, o yolu yürümek için… Nasip gerek, o yola düşmek için. Kalplerimiz de kaderimiz de Rahman’ın elinde. Unutma ki en çok derdi sevdiğine veren biri var. Ciltlerimizi aşındıran zaman, keskin bir sirke misali.. kalplerimize de çaresi bulunmaz çarpıntılar veriyor. Zaman öyle bir madalyon ki bir yüzünde bitmesini istemediğimiz Devamını oku

  • Unutulup gitmiş olan

    Buraya eski yazılarıma eklemiş olduğum birçok fotoğrafın geçip giden zamana dayanamayıp silindiğini fark ettim. Tabi ya! Ne sanıyordun? Hep orada mı duracaklardı. Her şey ve herkes devrini dolduruyor ve sonra da bir daha dönüşü olmayacak şekilde yok oluyor. Bense artık en azından biraz daha fazla kalıcı olabilsinler, dayanabilsinler diye bir sunucudan paralı hizmet alıp buraya Devamını oku

  • Bir noktada, bazı insanların ve bazı şeylerin sadece kalbinizde kalabileceğini ama hayatınızda kalamayacağını kabullenmek zorundasınız. Evet hepimizin içinde çok çok uzaklarda kalmış mutluluklar var. Bizi terk ettiler belki; ama onları kalbimizde tutmaya devam edeceğiz. Evet belki çok zor gelecek kabullenmek her defasında; ama hayat öyle bir öğretmen ki sınıfında başarısız olduğu bir öğrencisini hiç görmedim. Devamını oku

  • Bilmem, kelime haznem yeterli gelir mi bu sefer de içimi dökmeye, yine doldurulmayı bekleyen aşağıdaki boş satırlara. Hiç şüphesiz doldurulmayı bekleyen sayısız satır var; ancak kelimeler sınırlı. Yine bilmiyorum…Kahretsin! Yazmaya erişemiyorum. İçimi artık eskisi gibi dökemiyorum. Önceden bir şeyler hep eksikti, yine eksik; ama ben sanki o eksiklikler hiç yokmuş gibi, sanki her şey buradaymış Devamını oku

  • Hüzün bizim adımız

    Kafasında uzun yıllar boyunca kurguladığı bir romancı misali, hayal ettiği romanını yazmaya bir türlü başlayamıyordu. Başlangıçlar ve bitişler en zorudur. Giriş ve bitiş cümleleri en güzel halinde seçilmelidir elbette. İşte bu sebeple çokça uzun zamanlar geçirmişti hak eden bir başlangıç yapabilmek için. Elbet çok güzel sonlar ve başlangıçlar oluyor hayatta. Ama yağmur damlalarına karışan hüznü Devamını oku

  • Penceremden

    Yine sıcak bir yaz günü. Tarihe şimdi baktım 1 Ağustos’a girmişiz. Bazen dökülen, bitmek bilmeyen satırlar öylesine ağır geliyor ki yazara. Karmakarışık bir iç dünyadan hangi kelimeyi çıkarsam? Nereden başlasam acaba? diye bir sorun baş gösteriyor. Baharın gelişi çoktan müjdelendi kırlangıçlar tarafından. Şimdi ise yaz türküsü söyleyen serçelerin sesleri geliyor penceremden. Biçimsizce dizilmiş betonarme yapıların Devamını oku