Kısa bir kaçış

Bunu şu an okuyan kişi: Yalnız değilsin ve hiçbir zaman yalnız olmadın. Seviliyorsun; gücün, eşsiz ışığının bu dünyada hala parlamasına iznin var. Her şey değişir, hiçbir şey kalıcı değildir. Emin ol bu hayatının belki de en güzel zamanıdır; ama sen farkında değilsindir. Biliyorum ki seni hatırladığında üzen şeyler de var. ”Keşke yapmasaydım.” dediğin şeyler de var. Biliyorum. Ama emin ol bir sonraki bölüm senin için çok daha farklı başlayacak. Hayatın ne kadar derin boşlukları olduğunu tekraren sorgulasan da, plastikten yapılmış bu hayatı her ne kadar sil baştan sorgulasan da ondaki güzellikleri aynı anda görmeye çalışmalısın. Hala kuş sesleri çok güzel…

Güneşin doğuşu ve batışı hala çok taze. Kestane rengine bürünmüş göğü seyretmek de çok hoş. Boğucu şehir hayatında bile geceye ahenk veren şehir ışıklarını anlamlandırabilmen gerekir. Tüm bunları yeniden görebilmen için önce yavaşlaman gerekiyor. İçindeki gürültüyü biraz olsun susturmayı, başkasının sana yüklediği sözcükleri değil, kendi iç sesini dinlemeyi öğrenmen gerekiyor. Sen, sandığından çok daha derinsin. Bir cümlenin içine sığmayacak kadar karmaşık, bir ömrün tüm acılarına rağmen hâlâ iyiliği seçebilecek kadar güçlüsün.

Bunu okuyan kişi, bazen hiçbir şey değişmiyormuş gibi gelir; oysa küçük şeyler çoktan yerini oynatmaya başlamıştır bile. Bir sabah daha sakin uyanırsın mesela, ya da bir an için nefes alırken fark edersin: Bugün biraz daha hafifsin. Bir şeylerin artık eskisi kadar canını acıtmadığını görürsün. İşte tam o sırada hayatın sende gizlice büyüttüğü yeni bir bölümün ilk sayfasıdır, ilk bölümüdür.

Unutma, bir çıkış her zaman kapıdan olmaz; bazen bir bakışta, bir cümlenin içinde, hatta kimsenin fark etmediği küçücük bir kararda saklıdır. Sen o kararı çoktan verdin bile. Kararlarının arkasında dur. Hiçbir şey için pişman olma.

Ve şimdi… dur. Bir anlığına sadece dur. Bu satırların sana yetişmesine izin ver. Çünkü sen kendi hikâyenden hiç çıkmadın. Sadece bir süre ara verdin. Bunun adı kısa bir kaçış. Bir zamanlar çok sevdiğin birinden çok uzakta; ama bir o kadar da kendine çok yakın.